Vandaag stond in het teken van het hoogste punt van de Transalpine, 3012 meter. Gedurende 22 km gingen we bijna constant omhoog. In het begin niet al te steil, maar net na de eerste verzorgingspost ging we van het normale pad af en kwamen we terecht op een partij keien die ons leidde naar de top, een enorme uitputtingsslag, maar zoveel voldoening als je dan toch bovenop gekomen bent én we hebben in de sneeuw gestaan! De afdaling die hierop volgde was zo mogelijk nog steiler. Dit keer geen keien, maar mul zand, waardoor je op je schoenen skiënd naar beneden kon (ca. 150 meter) . Zeker een keer leuk voor de verandering.
Omdat we deze dag lager zouden eindigen dan dat we begonnen waren stond er na de enorme klim ook een enorme afdaling op het programma. Dit was zeker geen makkelijke afdaling. Je kan je er misschien wat bijvoorstellen als je in 15 kilometer 2300 meter moet afdalen.
Team Sjoop heeft vandaag samen met Ronald en Carl gelopen. De Kokkies kwamen wat later aan. De schenen van Irene vinden het afdalen absoluut niet leuk meer. Aangezien er genoeg ruimte was voor de tijdslimiet hebben zij het rustig uitgelopen, om morgen toch weer aan de start te kunnen verschijnen.

De finale-dag! We staan al op de camping in Latsch en het is een hele eenvoudige asfaltweg naar de finisch, maar... dat vond de organisatie toch iets te makkelijk gedacht. Je kan namelijk ook naar Latsch komen via de Göflaner Scharte, een berg van ruim 2400 meter hoog, en wij kiezen nu eenmaal niet voor de gemakkelijkste weg.
Bij de start werd hét nummer van de Transalpine: Keep on running’ live gezongen, een kippenvel-momentje.
Joop zat John gisteren al te stimuleren (lees: pushen) om vandaag een podiumplaats af te dwingen. John zag hier echter totaal het nut niet van in en wilde gewoon genieten van deze laatste etappe. Toch heeft hij zich blijkbaar wel iets laten pushen, helaas net geen podiumplek, maar wel een fantastische 4e plek. Dit is echt een topprestatie!
Vandaag was zeker geen moeilijk etappe, maar met al ruim 240 kilometers in de benen gaat niets meer gemakkelijk. Ronald en Carl hebben ook samen weer deze etappe samen uitgelopen en zijn hiermee finishers van de Transalpine 2011. Voor Irene is het dalen echt een probleem geworden. Gelukkig had zij in de klim voldoende reservetijd opgebouwd om ook vandaag binnen de tijdlimiet te kunnen finishen. Samen met Ruud werden zij door de andere teamleden binnengehaald!
Na een welverdiende douche gingen we gezamenlijk naar de pastaparty en de prijsuitreiking, alwaar Joop, John, Carl, Ronald, Ruud en Irene en ook Elbert en Annette, en de andere Nederlanders waar we hele stukken mee gelopen hebben, hun finisher shirt in ontvangst mochten nemen.
Daarna werd de film van de Transalpine 2011 gedraaid. Veel ‘o ja-momenten’ tijdens deze film, want na 8 dagen (hard)lopen begin je alles toch een beetje door elkaar te halen. De filmpjes zijn terug te zien op www.transalpine-run.com. En uiteindelijk werd natuurlijk dé foto met alle finishers gemaakt en gingen de lopers uit hun dak op de nummers ‘Keep on running’ en ‘Highway to hell’.
Het was een prachtige week. Ook Ben en Pierre hebben een fantastische prestatie geleverd: ruim 150 km in 5 dagen met een heleboel hoogtemeters!

Al eerder heb ik op de site vermeld dat wij voor Stichting Vrienden van het WKZ lopen. Wij willen geld binnenhalen voor een nieuwe video-mixer. In de linkerkolom zie je de sponsorbrief staan, hierin staat ons doel uitgebreider beschreven. Wij zouden het erg waarderen als jullie ons hierbij willen helpen en een bijdrage willen overmaken op 888271 t.n.v. AV ‘34 o.v.v. ‘sponsoring Vrienden WKZ’. Alvast bedankt hiervoor en natuurlijk voor de interesse in ons avontuur, wij hebben ervan genoten!!

We zijn in Italië!! De etappe van vandaag was een relatief eenvoudige etappe, wel 37 km lang (hoewel alle Garmins 40 km aangaven), maar ‘slechts’ 1300 hoogtemeters. De eerste kilometers gingen langzaam naar beneden, waardoor we lekker in het ritme konden komen. Na 6 km kwam een lange klim van ca. 1000 hoogtemeters. Ook vandaag weer een schitterend parcours door een grote kloof gekenmerkt met de borden ‘dangerous section’. In dit gebied komen ook veel fietsers, maar gedurende ongeveer een kilometer is het gewoon verboden om te fietsen. Na deze klim stond er ook weer een lange afdaling op het programma. Vandaag hoefde we niet van kei tot kei te springen en hadden we ook weinig moerasachtig gebied, waardoor we redelijk tempo konden maken (voor hier dan, een vlakke wegwedstrijd in Nederland is echt compleet iets anders, eigenlijk ook gewoon een andere sport).
Team Sjoop ging weer als een speer en waren vandaag 5e (!!) in hun leeftijdscategorie. Stijging in hun klassement zit er helaas niet meer in, omdat hun voorgangers een voorsprong hebben van ruim 2 uur, maar in het algemeen klassement zijn ze wel weer 20 plaatsen omhoog geschoven, een geweldige prestatie.
Pierre heeft vandaag helaas de strijd moeten staken. Hij had al enkele dag last van zijn knie en was bang dat hij hier meer last van zou krijgen. Daarnaast was hij twee dagen geleden ook gevallen en had daardoor last gekregen van zijn scheenbeen. Na het startschot merkte hij vrijwel direct dat lopen voor hem eigenlijk geen optie was en eenmaal in het dorp waar Evelien de lopers stond aan te moedigen is hij gestopt. Evelien, bedankt voor de goede opvang! Het uitstappen was geen gevolg van de knie, waar hij bang voor was, maar door zijn scheenbeen, hij kon geen stap zonder pijn meer zetten. Bij de EHBO werden de vermoedens van Pierre bevestigd, hij moet in ieder geval voorlopig rust houden en heeft pijnstillers gekregen.
Omdat Carl en Ronald het nu beiden zonder maatje moeten doen, zijn zij samen gaan lopen en hebben zij de etappe van vandaag volbracht.
Ook de Kokkies zijn vandaag weer samen gefinisht. Waar ze de andere dagen steeds ongeveer een uur speling hadden op de tijdslimiet, ging het vandaag fantastisch. Bijna 2 uur en een kwartier voor de limiet kwamen zij binnen.

De spierpijn die alle lopers de eerste dagen voelde is eigenlijk zo goed als weg. Wel klagen ze over zere, vermoeide en dikke voeten met blaren. John noemde de voeten van Irene geen poezelige damesvoeten (en bedankt John ;)), maar ook de voeten van de mannen zien er niet echt charmant uit.

Morgen gaan we naar het hoogste punt van de Transalpine, ruim 3000 meter.

Ivm geen internetverbinding gisteren en eergisteren, vandaag ook een verslag van dag 3 en 4:

De route van vandaag was, zoals gisteren al verteld, anders dan gepland. Reden hiervoor was de regen, waar we bijna de gehele dag in gelopen hadden. De lengte van het parcours was verlengd naar ca. 45 km (volgens de dames van ‘From Utrecht with love’). De hoogtemeters waren wel verminderd. Gedurende de eerste 30 km was het vrijwel continu stijgen, niet steil, maar wel omhoog. Door de regen en de hoogte was het op sommige punten behoorlijk koud. De regen zorgde er tevens voor dat het hele pacours spiegelglad was.
Na 20 km, de tweede verzorgingspost, begon een prachtig, zeer technisch gedeelte van ca. 7km. Dit stuk was te omschrijven als maanlandschap, maar dan wel erg vochtig maanlandschap. Het was een kwestie van steen naar steen springen (Joop vertelde na afloop dat je het beste over de stenen kan ‘dansen’, dat is helaas niet aan iedereen besteed ;)), waarbij je regelmatig in de modder wegzakte. Op de een of andere manier was dit wel een stuk waar je redelijk kon herstellen, omdat het de bovenbenen iets minder belastte dan het dalen.
De laatste 12 km van vandaag was voornamelijk dalen, waarbij je denkt dat je je tempo dan wel wat kan verhogen. Het dalen was echter zo technisch, veel keien op de weg en soms erg steil, dat versnellen geen optie was.
Alle AV ’34 lopers zijn vandaag heelhuids over de finish gekomen. Team Sjoop ging vandaag erg goed en finishten in 6.45 en waren hiermee 12e in hun leeftijdscategorie, ook Runners’ high liep keurig in 7.57. The mad doctors konden op het laatst stuk nog goed versnellen en finishten in 8.30. De kokkies passeerden als laatste AV ’34 team de finish in 8.32.
Na de warme douche smaakte het eten op de pastaparty prima. Vervolgens hebben we de camping opgezocht, de spullen voor morgen klaargemaakt en nu zitten we in het naastgelegen hotel de dag na te bespreken.
Morgen staat er weer een lange dag op het programma, waarbij we veel hoogtemeters maken, en ook veel moeten dalen. De temperatuur morgen is laag bij de start (4 graden) en ook op de toppen ligt de temperatuur net boven het vriespunt. Handschoenen gaan dus zeker mee!

Na regenachtige dag gisteren was het vanmorgen bij de start erg koud (4 graden bij de start). We hadden ons allen daarom goed ingepakt: thermoshirts, handschoenen aan. Toen de zon eenmaal boven de berg uitkwam werd het al snel warm.
De route vandaag bestond uit twee grote bergen, waarbij we beide keren bijna op 2800 meter hoogte uitkwamen. In totaal 2400 meter klimmen en 2700 meter dalen.
We werden beloond met nog mooiere vergezichten dan we de eerdere dagen hebben gezien.
Joop en John hebben het vandaag weer erg goed gedaan, 8e in hun leeftijdscategorie en 12e overall. De overige teams deden het wat rustiger aan en kwamen ruim twee uur later aan, met ongeveer een kwartier tussen de verschillende team (Pierre & Carl als eerste, gevolgd door Ruud & Irene en daarna Ronald en Ben). W
De lopers van AV Veluwe (Elbert en Annette) gingen vandaag iets minder goed dan de eerdere dag, als gevolg van de val van Elbert de eerste etappe. Ondanks dat hebben ze toch weer een keurige tijd neergezet.

Overigens, Minke is ook gesignaleerd (zie foto). Enige nadeel is dat als we tegen hem praten dat hij duits terug gaat praten, jammer!

Een lange dag vandaag. Om 5.00 uur vanmorgen ging de wekker af, omdat we een stukje lopen (!) van de start vandaan stonden, en de start al om 7.00 uur was, vertrokken we om 6.15 van de camping. Eenmaal bij de start aangekomen we veel rugzakken gecontroleerd op alle benodigdheden (lange broek, thermoshirt, regenjas, telefoon, water, pet, handschoenen etc.). Omdat we vrij achteraan stonden gingen de organisatie er blijkbaar vanuit dat wij de zaakjes op orde hadden, want er restten nog 5 minuten voor de start.
Op het programma stond een tocht van 53 km met 2400 hoogtemeters. De eerste kilometers waren lekker vlak, zodat we alvast wat tijd konden pakken op de limieten. Het parcours van vandaag bestond uit drie grote, steile klimmen, uiteraard gevolgd door dalingen. Zoals ik gisteren al schreef zijn de dalingen zeker niet minder zwaar dan de beklimmingen en een echte aanslag op de bovenbenen en kuiten. Gelukkig werden we wel beloond met prachtige vergezichten, in ieder geval aan het begin van de dag. Later in de middag (Team Sjoop was al binnen en ook team runners’ high was al erg ver in de race) begon het te regenen. Op dat moment had team ‘the mad doctors’ de laatste lange klim al volbracht en ‘de kokkies’ waren halverwege deze klim. Gelukkig was dit in erg bosrijk gebied en hadden we hier geen last van de gladheid.
Alle AV’34-transalpiners zijn vandaag weer gefinisht en ook het laatste team had nog een uur over op de tijdslimiet.
Complimenten voor Elbert Voogt en Annette Voets die, ondanks een flinke val van Elbert gisteren, vandaag tocht weer een prachtige tijd neer wisten te zetten. Ruim een uur sneller dan ons snelste team, team Sjoop.


Bij de finish kregen we te horen dat in verband met de weersomstandigheden de route van morgen is ingekort met 1 km, maar gelukkig zijn er ook 800 hoogtemeters uit het parcours gehaald.

De kop is eraf! Wat op papier relatief makkelijk etappe zou moeten zijn werd door alle lopers ervaren als een zware loop. De start was vanmorgen om 11.00 en alle lopers liepen om 9.00 uur al gespannen te stuiteren. Rond 10.00 uur kwamen we bij de start, waar het al erg levend was. Vlak voor de start werd traditie getrouw het nummer ‘Highway to hell’ gedraaid en exact om 11.00 begin het refrein en daarmee ook de start.
Het parcours begon redelijk vlak, maar na zo’n 3 km begon het klimmen. Pittig, maar prachtig! Veel stijgen (het spreekt voor zichzelf dat dat zwaar is), maar ook het dalen is een flinke aanslag op de bovenbenen, waar helaas geen hoge snelheden behaald kunnen worden.
Een strakke blauwe lucht zorgde voor mooie plaatjes, maar maakte het ook wel erg warm. Bij de finish waren alle waterzakken helemaal leeg!
We wisten allemaal dat na de eerste paar vlakke km’s een flinke klim zou komen. Maar dat ook na de tweede verzorgingspost (rond 20 km) nog een flinke klim zou komen hadden we niet allemaal verwacht. Halverwege kwamen ‘de kokkies’ en ‘the mad doctors’ het team ‘runners’ high’ tegen en werd het laatste stuk grotendeel gezamelijk afgelegd. Toen we deze berg eenmaal beklommen hadden stond onze chauffeur/huisfotograaf Jan daar nog te wachten en moesten we nog 5200 meter, gelukkig voornamelijk dalen. Omdat we nog ruim de tijd hadden hebben we rustig de laatste kilometers uitgelopen (energie sparen voor de monstertocht van ruim 53 km morgen).
Joop en John zijn, zoals verwacht als eerste gefinisht, gevolgd door Carl en Pierre. Ruud en Irene kwamen daarachter en heel snel daarachter kwamen Ben en Ronald.
Bij binnenkomst de benen in bakken koud water dompelen, dit schijnt goed te zijn voor het herstel en op dit moment zitten we met z’n allen aan een heerlijk bak soep, geregeld door onze andere chauffeur/kok Wim.

Foto's en filmpjes volgen zodra we een betere internetverbinding hebben.

Na een voorspoedige reis zijn we gisteravond rond 22.00 uur aangekomen op de stadscamping Oberstdorf. Na een welkomstdrankje op de camping werden de campers opgezocht om vandaag Oberstdorf te gaan verkennen en de startnummers op te halen. Het was even een zoektocht naar de hal, maar eenmaal aangekomen kwamen we direct de mannen van MudSweatTrails en ook team LOS tegen, natuurlijk allemaal toch ietwat zenuwachtig.
Bij de startnummers kregen we allen een mooi (AV ’34-)groen shirt, een grote sporttas en de nodige gelletjes, mueslirepen, spierbalsem etc. De expo werd nog bezocht, waar we allemaal (behalve de chauffeurs) stonden te kwijlen bij mooie Salomon schoen, broekjes en shirtjes. We hebben ons redelijk weten te beheersen. Vervolgens werden alle sportzaken van Oberstdorf nog bezocht en hebben we een uitgebreide lunch gehad, de eerste schnitzels zijn verorberd.
De spanning onder alle lopers is voelbaar en we kijken allemaal erg uit naar de start morgen....

Afgelopen zondag stond de laatste echte trainingswedstrijd voor de TAR op het programma van Carl, Ronald, Ben en Irene. Samen met René Nijkamp en Benno Oderkerk zijn wij afgereisd naar de Ardennen, om precies te zijn naar La Roche. Een erg leuk dorpje, met mogelijkheden om te kanoën, raften, abseilen en natuurlijk om te ‘trailen’. Waar Carl en Irene nog van plan waren om de 50 km te gaan lopen, werd vorige week besloten dat dat toch geen meerwaarde meer had (en dan moesten ze wel heel vroeg op) en hebben zij het startnummer om laten zetten naar de 25km trail.
Na een etentje op zaterdagavond, gevolgd door een spectaculaire vuurwerkshow (?) werd de camper van Ronald opgezocht en zondagochtend om 10uur was de start van wat een prachtige trail zou worden.
Het startsein werd gegeven in de vorm van een claxonnerende auto en na ongeveer 100 meter begonnen we al met de eerste steile heuvel/berg. Het was een erg afwisselende trail: bos, heide, weilanden, we moesten zelfs een rivier doorkruisen. De heuvels werden meestal wandelend beklommen om vervolgens wat tempo te maken in de afdalingen. Dit kon overigens lang niet altijd, sommige afdelingen waren zo steil, dat je bijna op je kont naar beneden moest. Na een lang, vlak, maar erg technisch stuk langs de rivier de Ourthe, moesten we deze uiteindelijk ook oversteken. Gore-tex schoenen zijn fijn, maar op zo’n moment, toch niet erg handig.
Vervolgens wisten we dat we bij 21km nog een zwaar stuk zouden krijgen, maar dat we op handen en voeten naar boven moesten klauteren had geen van ons verwacht. Uiteindelijk zijn we allemaal gefinisht. Carl was de snelste met 3.03 uur, gevolgd door René in 3.06 uur. Ronald, Ben en Irene kwamen samen binnen en hadden 3.18 nodig om te finishen en vlak achter hen zat Benno (3.19), die laatste kilometers heel goed heeft gebikkeld met kramp in de benen. Zie lees verder voor een indruk van de prachtige trail, een aanrader!

Vandaag over precies drie weken is de start van de TransAlpine Run 2011. Natuurlijk zijn we hier al maanden voor aan het trainen, het is nu alleen nog een kwestie van de puntjes op de i zetten.
Vanmorgen is een gedeelte van de groep (Joop, John, Ronald, Carl, Ruud & Irene) naar de Veluwezoom/Posbank afgereisd om daar de nodige kilometers en hoogtemeters te maken. Een pittig parcours van bijna 30 km, dat maar kleine benadering is van wat ons dadelijk te wachten staat in de Alpen. En ook morgen zullen de meeste lopers weer een lange duurloop gaan maken (al dan niet met hoogtemeters).
Voor volgende week staat voor Carl, Ronald, Ben en Irene nog een trail in de Ardennen op het programma en daarna is het vooral rusten en nog wat korte trainingen uitvoeren, maar vooral niets meer forceren!
We kijken er allemaal erg naar uit en hopen dat jullie ons tijdens ons avontuur gaan volgen via de website. Hier zal dagelijks een update opkomen van onze vorderingen met natuurlijk prachtige plaatjes. Om alvast een indruk te krijgen van onze training vandaag zie lees meer!

Apeldoorn 29 Januari - Er is voor de transalpine, september 2011, weer een nieuwe groep van AV34.